Pages

Wednesday, June 15, 2011

***အရီးတုိ႔လယ္ ေကာက္စိုက္တုန္းက***

 
“ႏွင္းသစ္ေရ ေဟး ႏွင္းသစ္ ေခြးၾကည့္ပါအံုးေအ့”
“လာခဲ႔ပါ အရီေလး ေခြးက ခ်ည္ထားပါတယ္ေတာ့”
“မသိဘူးေလေအ ညည္းတုိ႔ေခြးက ဆုိးလွတယ္ေျပာလုိ႔ ၾကည့္ခုိင္းရတာဟဲ႔ ငါကေခြးဆို အေတာ္ေၾကာက္တာ တေလာက မိတင္မံႈ အကိုက္ခံလိုက္ရတယ္ဆုိတာ ၾကားကတည္းက ညည္းတုိ႔အိမ္ကို လာသာလာရတာ ခပ္လန္႔လန္႔ရယ္ေအ”
“အရီးေလးကလည္း ေခြးက အဲ့ေလာက္မဆုိးပါဘူးေတာ့ အရီးမိတင္မႈံက အသံမေပးဘဲ ၀င္လာေတာ့ ေခြးက သူစိမ္းဆုိေတာ့ ကိုက္လိုက္တာေပါ့ အသံျပဳျပီး ၾကည့္ခိုင္းရင္ ရပါတယ္”
“ေအးပါေအ ထားပါေတာ့ ငါလာရင္းကိစေျပာရအံုးမယ္ မနက္ျဖန္ ငါတုိ႔ ေျမာက္ျပင္က လယ္စိုက္မယ္ေအ့ အဲ့ဒါ ညည္းတုိ႔အိမ္က ေကာက္စိုက္တစ္ေယာက္ထည့္လိုက္အံုး လက္စားေပါ့ေအ ညည္းတုိ႔လယ္စိုက္ေတာ့ ျပန္ေခၚေပါ့”
“ထည့္လုိက္ပါ့မယ္ အရီးေလးရယ္ အခ်င္းခ်င္းေတြပဲ တစ္လွည့္စီေပါ့ က်ဳပ္တုိ႔လယ္ေတြက ေရမ၀င္ေသးပါဘူး။ ေရ၀င္ေတာ့ ျပန္ေခၚမွာေပါ့ ထည့္လိုက္မယ္ စိတ္ခ်”
“ေအးေအး ဒါဆုိ ညည္းတုိ႔အိမ္က တစ္ေယာက္ ထည့္တြက္လိုက္မယ္ေနာ္ ငါ ေထြးလွတုိ႔ ၀ိုင္းဘက္ကို သြားလိုက္အံုးမယ္ေအ လယ္က သိပ္မက်ယ္ေတာ့ ၇ ေယာက္ ၈ ေယာက္ေလာက္ပဲေခၚမွာပါေအ”

ေဒၚဖြားစိန္တစ္ေယာက္ ရြာထဲကို ေကာက္စိုက္သမ လုိက္ေခၚေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေတာရြာဓေလ႔ သူ႔လယ္စိုက္ရင္ကိုယ္က လုိက္စိုက္ေပး ကိုယ့္လယ္စိုက္ေတာ့ သူ႔ကိုျပန္ေခၚ အဲ႔ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ အခေၾကးေငြဆုိတာကို အဓိကမထား လက္စားေခၚျပီး လယ္စိုက္ၾကတယ္။ လယ္ရွင္ကေတာ့ ၾကံဳရာဟင္းနဲ႔ ထမင္းေတာ့ေကၽြးရတာေပါ့။

ရြာထဲမွာ ဘယ္သူ႔လယ္ပဲ စိုက္စိုက္ အခုလိုပဲ ကုိယ္နဲ႔နီးစပ္ရာနီးစပ္ရာ လက္စားေခၚျပီး စိုက္လိုက္တာပါပဲ။ ပ်ဳိးႏႈတ္က်ေတာ့လည္း ေယာက်ာ္းသား ေလးငါးေယာက္ကို ေန႔လည္ေန႔ခင္း ႏြားေက်ာင္းရင္း ေပ်ာ္ပြဲစားေခၚလိုက္ရင္ ျပီးျပီ။ လယ္သမား အခ်င္းခ်င္းေတြမုိ႔ ေငြးေရးေၾကးေရးဆုိတာကို အဓိကထားျပီး စကားေျပာေနစရာ မလိုပါဘူး။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ရိုင္းပင္းကူညီ လုပ္ကိုင္ေပးၾကတာပါပဲ။

အခုလည္း အရီးေလးဖြားစိန္ ရြာထဲလွည့္ျပီး ေကာက္စိုက္သမ ေခၚလိုက္တာ ေတာင္၀ိုင္း၊ ေျမာက္၀ိုင္း၊ အေရွ႕၀ိုင္း၊ အေနာက္၀ိုင္း ႏွံ႔ေတာ့ ေကာက္စိုက္သမ ရွစ္ေယာက္က အဆင္ေျပသြားပါတယ္။ တစ္ရြာလံုးလွည့္ေခၚရတာကလည္း လယ္စိုက္တဲ႔အခ်ိန္ဆုိေတာ့ တစ္ေန႔ကို သံုးေလးဦး တစ္ခါထဲစိုက္ၾကတာမို႔ တစ္ေယာက္မရေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္ ေျပာင္းျပီးေခၚရလို႔ပါ။

ေကာက္စိုက္သမေခၚျပီးေတာ့ ေဒၚဖြားစိန္ အိမ္သို႔ျပန္လာခဲ႔ေလသည္။ အိမ္မွာကလည္း ျမိဳ႕က ညီမ၀မ္းကြဲရဲ႕သား ေဒၚဖြားစိန္ရဲ႕ တူေတာ္ေမာင္ လင္းထြန္း ရြာကိုအလည္အပတ္ ေရာက္ေနလို႔ ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးဖို႔ ရိွေသးသည္။ လင္းထြန္းက ျမိဳ႕ကလာတယ္ဆုိေပမဲ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ရြာမွာပဲေမြးျပီး ျမိဳ႕တက္သြားသူမို႔ ရြာနဲ႔သိပ္ျပီးမစိမ္းလွပါဘူး။ သူ႕အစ္ကိုေတြေလာက္ ရြာကိုမေရာက္ျဖစ္ေပမဲ႔ တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ေတာ့ လာလည္တတ္သည္။ အခုလည္း လယ္စုိက္ခ်ိန္မွာ ေရာက္လာတာမုိ႔ အလုပ္ကေတာ့ နဲနဲရႈပ္ေနသည္။ သူ႕ကိုလည္း ဂရုစိုက္ျပီးေတာ့ ဧည့္မခံႏိုင္ပါဘူး။ လင္းထြန္းကလည္း ေအးေအးေဆးေဆး သမားမုိ႔ ေတာ္ေသးသည္။

“အေမေရ အေမ အရီးေလး လယ္စိုက္ေခၚတာက ဘယ္ေန႔လဲ”
ေဒၚႏွင္းသစ္ရဲ႕ သမီး ပန္းမႈံက အေမျဖစ္သူကို ေမးေနျခင္းျဖစ္သည္။
“မနက္ျဖန္ေလ သမီးရဲ႕ ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး မနက္ျဖန္က ေတာင္၀ိုင္းက ေလးခင္လွတုိ႔ကလည္း ေခၚထားတယ္ေလ အစ္မေထြးခင္က ေလးခင္လွတို႔ လယ္စိုက္လုိက္မွာဆုိေတာ့ က်ဳပ္က အရီးေလးတုိ႔ လယ္ကို လိုက္ရမွာေပါ့”
“အင္း ညည္းက အရီးေလးတုိ႔လယ္ကို လိုက္သြားလုိက္ေပ့ါေအ မိခင္လွတို႔လယ္က အက်ယ္ၾကီးရယ္ လူကလည္း သိပ္မမ်ားဘူးဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိုက္ရမွာ။ အဲ့ဒီလယ္က အရင္ကတည္းက တစ္ရက္ထဲ ဘယ္ေတာ့မွမျပီးဘူး အနည္းဆံုး ႏွစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ စိုက္ရတယ္”
“ဟုတ္ကဲ႔ပါ အေမ ဒါဆို က်ဳပ္အရီးေလးတုိ႔ လယ္ပဲ လုိက္သြားလိုက္မယ္”
ပန္းမႈံက အေမျဖစ္သူကိုေျပာျပီး မနက္လယ္စိုက္လိုက္ရမွာမို႔ အိပ္ယာေစာေစာ ၀င္ခဲ့သည္။
*********************

Tuesday, June 14, 2011

အာလူးထမင္းလံုး

ဒီေန႔မနက္ေတာ့ မေန႔ကက်န္တဲ႔ ငါးဟင္းအႏွစ္ရယ္၊ ငါးတစ္တံုးရယ္ကို ထမင္းရယ္၊ အာလူးျပဳတ္ျပီးသားရယ္ ေရာနယ္ျပီး နံနံက္စာအတြက္ေျဖရွင္းလုိက္ပါတယ္။ သူမ်ားေတြဆီမွာဖတ္ဖူးတာေတာ့ လုပ္နည္းက တစ္မ်ဳိးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ရိွတာေလးကိုပဲ ျဖစ္သလိုလုပ္စားလိုက္တာ။ ေအာက္က ပံုေလးေတြ အတုိင္းပါပဲ။ မစားခင္ ဓာတ္ပံုေလး ရိုက္ထားလို႔ ဘေလာ့ခ္မွာတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ထမင္းနယ္ျပီးသားကို လံုးထားတာမို႔ အာလူးထမင္းလုံးဆိုျပီး နာမည္တတ္လိုက္တာပါ။





ထမင္းလံုးရယ္၊ ငရုတ္သီးေတာင့္ေၾကာ္၊ နံနံပင္နဲ႔ ခ်ဥ္ရည္ဟင္းေလးပါ တြဲျပီး နံနက္စာကို စားလုိက္ပါတယ္။

အားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာ ၾကပါေစ...။

ခ်က္စားျဖစ္ေသာ ဟင္းေလးမ်ား

ေရႊညာသားေလးတုိ႔ဆီမွာ ေႏြရာသီေရာက္စျပဳလို႔ ဟင္းခ်က္စရာ အသီးအႏွံေတြ ေစ်းေပါလာပါျပီ။ ဗီယက္နမ္ေစ်းမွာ ျမန္မာျပည္ကလို အသီးအရြက္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား၀ယ္လုိ႔ရပါတယ္။ အသားဟင္းေတြခ်ည္းပဲ စားေနရတာ တကယ္ကို ျငီးေငြ႔စရာေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္ အသီးအႏွံေတြ ေစ်းေပါတုန္း မ်ားမ်ား၀ယ္စား ျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက အသားကို သိပ္မစားဘူး။ အသီးအရြက္ကေတာ့ စားလုိ႔ရတာဆုိရင္ အကုန္စားတယ္။ ရြာမွာၾကီးျပင္းလာရတာလည္း တခုပါမွာေပါ့ေလ။

 ေရႊညာသားလက္ရာ မုန္႔ညွင္းရြက္ ခ်ဥ္ရည္ဟင္းပါ


ရြာမွာက အသားငါးဆုိတာ လြယ္လြယ္ မရဘူးမဟုတ္လား။ အလွဴတုိ႔၊ မဂၤလာေဆာင္တုိ႔ ရိွပါမွ အသားဟင္းဆုိတာ စားရတာေလ။ က်န္တဲ႔အခ်ိန္ကေတာ့ ၾကက္ဥေတာင္ အနပ္တုိင္း ပါတာမဟုတ္ဘူး။ ေတာရြာဓေလ့ ရာသီအလိုက္ေပၚတဲ႔ အသီးအႏွံေတြ၊ ေတာထဲေတာင္ထဲက ရတဲ႔ သစ္ရြက္သစ္ဖုေတြပဲ စားရတာမ်ားေတာ့ အသားငါးထက္ အသီးအရြက္ေတြကို ပိုျပီးခံုမင္တယ္။ တေန႔ကေတာင္ သူငယ္ခ်င္းက ဗီယက္နမ္ေစ်းကို ေခၚေနတာ။ မလိုက္ခ်င္ဘူးလို႔ ျငင္းလိုက္တယ္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို သိလို႔ပါ။ ေစ်းေရာက္လို႔ အသီးအရြက္ေတြကိုျမင္ရင္ စိတ္က ဘယ္လုိမွမထိန္းႏိုင္ဘူး။ ၀ယ္ခ်င္တာေလ အားလံုးကလည္း ေစ်းသိပ္မၾကီးေတာ့ ျမင္ရာကို၀ယ္ခ်င္ေနေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ျပီး အရင္တစ္ေခါက္ တုန္းက ၀ယ္ထားတာေလးေတြလည္း က်န္ေနေသးလို႔ပါ။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ လိုက္ျဖစ္မွာေပါ့။ 

 ေဂၚဖီေလးပါ ထည့္လိုက္ေသးတယ္။နံနံပင္လည္း ထည့္ထားပါတယ္။ ေမႊးေမႊးေလးနဲ႔ ေသာက္လို႔ အေတာ္ေကာင္း။

ငါးဟင္းကေတာ့ ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္ဖုိ႔ဗူးထဲကိုတခါတည္း ထည့္ထားတာမို႔ ဒီအတုိင္းပဲ ရိုက္လိုက္ပါတယ္။

မေန႔ကေတာ့ မုန္႔ညွင္းရြက္ ခ်ဥ္ရည္နဲ႔ ေဆာ္လမြန္ငါးဟင္း ခ်က္စားျဖစ္တယ္ဗ်။ အခ်ဥ္ရည္ဟင္းကေတာ့ သူတုိ႔ဆီက ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္နဲ႔ ခ်က္တာပါ။ အရြက္ပုံစံမတူေပမဲ႔ ခ်ဥ္တာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီက ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္လိုပါပဲ။ စားလို႔ အေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ အဲ့ဒီအရြက္နဲ႔ မုန္႔ညွင္းရြက္ကို ေရာျပီး ခ်ဥ္ရည္ေသာက္ ခ်က္စားပါတယ္။ ငါးကိုေတာ့ မေၾကာ္ေတာ့ပဲ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ ငရုတ္သီးေတာင့္ေလးထည့္၊ နံနံပင္ေလးအုပ္ျပီး ခ်က္ပါတယ္။ ေတာသားဆုိေတာ့ ေတာစတုိင္ပဲ တတ္သလိုမွတ္သလို ခ်က္စားလိုက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ ငါးဟင္းက ဆီနည္းနည္း မ်ားသြားေသးတယ္။ အေမ့လက္ရာကိုေတာ့ မမွီေသးဘူးေပါ့ေနာ့။ မၾကာခင္ေတာ့ အေမ့လက္ရာ ဟင္းေလးေတြ ျပန္စားရေတာ့မွာမုိ႔ စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ေနမိတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ခ်က္တာေလးေတြလည္း အလည္လာရင္း ျမည္းစမ္းသြားပါအံုးေနာ္။ ဟင္းခ်က္တဲ့ မမေတြလည္း အလုပ္ေတြမ်ားေနတယ္ထင္တယ္။ ဟင္းအသစ္ မတင္ၾကဘူးဗ်။

ေရႊညာသားလက္ရာ ငါးဟင္းပါ။ နံနံပင္နဲ႔ ငရုတ္သီးေတာင့္ေလးေတြပါ ထည့္ထားတယ္။ အားမနာတမ္း သံုးေဆာင္သြားပါအံုးဗ်ာ။

လာလည္ၾကတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ မိတ္ေဆြ ညီအစ္အကိုေမာင္ႏွမတစ္ေတြ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာျပီး ေဆာင္ရြက္ဖြယ္ ကိစၥအ၀၀ အဆင္ေျပၾကပါေစ။

မယ္ေအးလွရဲ႕ တစ္ေန႔တာ

အညာရဲ႕ နံနက္အေစာ မီးဖုိေခ်ာင္ျမင္ကြင္း( photo from google)
“ေအာက္ အီ အီး အြတ္” 
“တုန္…. တုန္….တုန္…” လင္းၾကက္တြန္သံမ်ားနဲ႔အတူ ရြာဦးေက်ာင္းမွ တုန္းေခါက္သံက ေက်းလက္နံနက္အာရုဏ္၏ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္မႈ႕ကို လႈပ္ႏိႈးလိုက္သည္။

“ျခစ္… ျခစ္...ျခစ္” အိပ္ယာေဘးေသတၱာေပၚမွာ ညကတည္းက အရန္သင့္ တင္ထားေသာ ဓာတ္ဆီမီးျခစ္ကို ယူျခစ္ျပီး မယ္ေအးလွတစ္ေယာက္ ေရနံဆီမီးခြက္ထြန္းညိွလုိက္သည္။

ယာေတာကို သြားၾကမည့္ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူနဲ႔ သားသမီးေတြအတြက္ နံနက္စာခ်က္ျပဳတ္ျပင္ဆင္ဖို႔ရာ မယ္ေအးလွ တစ္ေယာက္ အိပ္ယာမွထခဲ႔ေလ၏။

မီးဖိုေခ်ာင္မွာ မီးခြက္ကိုထားခဲ႔ျပီး အေပါ႔အေလးသြားဖို႔ အိမ္သာရွိရာ အိမ္ေနာက္ေဖးဆီသို႔ လွမ္းလာခဲ႔သည္။ ကိစၥ၀ိစၥ ေတြျပီးေတာ့ လက္ေဆးသန္႔စင္ျပီး မီးဖိုေခ်ာင္ဆီသို႔ တစ္ေခါက္ျပန္လာခဲ႔သည္။ ဆားအိုးထဲမွ ဆားအနည္းငယ္ကို ယူျပီး သြားတိုက္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ စဥ့္အိုးမွေရကို ဖလားခြက္နဲ႔ခပ္ျပီး မ်က္ႏွာသစ္လိုက္ပါသည္။ နံနက္အေစာမွာ ေရေအးေအးနဲ႔ထိေတြ႔မႈ႕က လူကိုလန္းဆန္းသြားေစတာေတာ့ အမွန္ပင္။  မ်က္ႏွာသစ္ျပီးေတာ့ မီးဖိုမွာ မီးေမႊးျပီး ေရေႏြအိုးကို ပထမဆံုး တည္လိုက္သည္။ ေရေႏြးအိုးတည္ထားတုန္းမွာ ထမင္းခ်က္ဖို႔အတြက္ ဆန္ေဆးထားလိုက္သည္။ ေရေႏြအိုးဆူေတာ့ ေရေႏြးခရားမွာလၻက္ေျခာက္ထည့္ျပီး ေရေႏြးခပ္ထားလိုက္သည္။ ထမင္းအိုးကို မီးဖိုေပၚတင္ျပီး ထမင္းနဲ႔စားဖို႔ရာအတြက္ စီမံရျပန္သည္။ ဒီမနက္ေတာ့ ညကျပဳတ္ထားတဲ႔ ေထာပတ္ပဲျပဳတ္ကို ၾကက္သြန္နီေလး ဆီသတ္ျပီး ျပန္ေၾကာ္ေပးဖို႔ ျပင္ဆင္ထားလိုက္သည္။ ေနာက္တစ္မ်ဳိးကေတာ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးကို မီးဖုတ္ျပီး ငရုတ္သီးေလးနဲ႔ ေထာင္းလိုက္မည္။ ဒီေလာက္ဆုိရင္ နံနက္အေစာ ထမင္းၾကမ္းအတြက္ အဆင္ေျပေလာက္ပါ၏။

ထမင္းအိုးငွဲ႔ျပီး ခဏၾကာေတာ့ မီးဖိုထဲမွ မီးက်ည္းခဲမ်ားကို ယက္ထုတ္ျပီးေဘးနားမွာ ထမင္းအိုးကို ႏွပ္ထားလိုက္သည္။ တဆက္တည္း ဆုိသလို ပဲျပဳတ္ေၾကာ္အိုးကို မီးဖိုမွာတင္ျပီး ေၾကာ္လိုက္သည္။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေလးေတြကိုလည္း သီတံမွာထိုးျပီး မီးခဲေပၚမွာ တင္ထားလိုက္သည္။ ပဲျပဳတ္ေၾကာ္အိုး က်က္ေတာ့ ေရေႏြးအိုးေနာက္တစ္လံုး ထပ္တည္ထားလိုက္သည္။  ေတာထဲကို ေရေႏြးဗူးထည့္ေပးလိုက္ရအံုးမည္ မဟုတ္ပါလား။ အားလံုးျပင္ဆင္ျပီးေတာ့ ႏြားတင္းကုပ္ဆီသို႔ သြား၍ ငျဖဴနဲ႔ငညိဳကို ႏြားစာက်င္းမွာ ေရႊ႕ခ်ည္ျပီးႏြားစာထည့္ေကၽြးထားလိုက္သည္။ မိုးဦးက်စမို႕ သူတုိ႔ႏွစ္ေကာင္လည္း ပင္ပမ္းလွသည္။ တိရစၦာန္ေပမဲ႔ သူ႕တို႔တာ၀န္ကိုေတာ့ သူတုိ႔သိသည္။ သခင္ေတြ အိပ္ယာထကတည္းက သူတုိ႔လည္း အိပ္ယာမွထျပီး စားဖို႔ရာအတြက္ေစာင့္ေနၾကသည္။ ေျမၾကီးကို ရုန္းကန္ထြက္ယက္ရမွာဆုိေတာ့ သူတုိ႔လည္း အားျပည့္ဖိုလိုသည္မဟုတ္ပါလား။

ႏြားေတြကို ႏြားစာက်င္းမွာေကၽြးထားခဲ႔ျပီးေတာ့ ညကစြန္႔ထားတဲ႔  ႏြားေခ်းေတြကိုက်ဳံးရျပန္သည္။ တံျမက္စည္းကိုကိုင္လို႔ ႏြားတင္ကုပ္နဲ႔ အိမ္၀ိုင္းထဲကို အမိႈက္လဲွက်င္း သန္႔ရွင္းေရးလုပ္လိုက္သည္။ အေရွ႕ေကာင္းကင္ဆီမွ ေရာင္နီလာေတာ့ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ကိုဘေမာင္နဲ႔ သားသမီးေတြကို ႏိႈးလိုက္ပါသည္။

“ကိုဘေမာင္…ကိုဘေမာင္ ထေတာ့ေတာ္ ေရာင္နီလာျပီေတာ့ ေတာ္ ဒီေန႔ ေျမာက္ေတာကို ယာက်ဲသြားမွာဆုိ က်ဳပ္ ငျဖဴနဲ႔ငညိဳကိုလည္း အစာေကၽြးထားျပီးျပီ”

ေယာက်ာ္းျဖစ္သူကို ႏိႈးျပီးျပန္ေတာ့“လူေလး ေထြးေမာင္ သမီးေအးမိ ထၾကေတာ့ကြယ္ မုိးလင္းေတာ့မယ္ မင္းတို႔အေဖနဲ႔ ယာက်ဲလိုက္ရမွာ အေမအားလံုး အဆင္သင့္ ျပင္ထားျပီးျပီ ေနမပူခင္ ယာထဲေစာေစာ ေရာက္ေတာ့ သက္သာတာေပါ့ ထၾက ထၾက”

ေယာက်ာ္းနဲ႔ သားသမီးေတြကို ႏိႈးျပီးေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ဘုရားဆြမ္းေတာ္တင္ဖို႔အတြက္ ထမင္းအိုးထဲက ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ထမင္းကိုခူးျပီး ပဲျပဳတ္ေၾကာ္ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေထာင္းေလးကို အေပၚကပံုလိုက္သည္။ ေသာက္ေတာ္ေရခြက္မွာလည္း ေသာက္ေရအိုးမွ ေရကိုခပ္ျဖည့္ျပီး အိမ္ေပၚဘုရားစင္ရွိရာဆီသို႔ တက္လာခဲ႔သည္။ ဆြမ္းေတာ္ဗန္းကို ဘုရားစင္မွာတင္ျပီး ဖေယာင္းတုိင္ေလးတစ္တုိင္ကို ထြန္းညိွပူေဇာ္လိုက္သည္။ အဲ့ဒီေနာက္ေတာ့ တဘက္ေလးကို ပခံုးေပၚမွာတင္လို႔ ဘုရားစင္ေရွ႕မွာထိုင္ကာ လက္အုပ္ခ်ီျပီး ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္ကို မတိုးမက်ယ္ေလး ဆုိျပီးဆြမ္းကပ္လိုက္သည္။ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာကို ေမတၱာပို႔အမွ်ေ၀ျပီး ေၾကစည္ေလးပါ ထုလိုက္သည္။ ပါးစပ္မွလည္း အခုလို ဆြမ္းကပ္လွဴရေသာ အက်ဳိးအားေၾကာင့္ ယာေတာကို သြားမည့္ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူနဲ႔ သားသမီးေတြအတြက္ ေဘးအႏၱရာယ္မွ ကင္းေ၀းေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းလိုက္ေသးသည္။ မိုးဦးက်ကာလဆိုေတာ့ ေႏြရာသီမွာတြင္းေအာင္ေနခဲ့တဲ႔ ပိုးေကာင္မႊားေကာင္ေတြက ညဆိုအစာထြက္ရွာ တတ္ၾကသည္။ မနက္အေစာ ေတာထဲထြက္ရင္ အဲ့ဒါေလးေတြေတာ့ သတိထားရသည္။ ေျမြတုိ႔ကင္းတုိ႔လို အဆိပ္ရိွတဲ႔ အေကာင္ေတြက ေတာင္သူလယ္သမားေတြအတြက္ အသက္ကိုပင္ဒုကၡေပးႏိုင္သည္ မဟုတ္ပါလား။

မယ္ေအးလွ ဆြမ္းေတာ္ကပ္ျပီးေတာ့ ကိုဘေမာင္လည္း မ်က္ႏွာသစ္ျပီးလို႔ ႏြားေတြကို ႏြားစာထပ္ထည့္ေကၽြးေနသည္။ ေထြးေမာင္နဲ႔ ေအးမိတို႔ ေမာင္ႏွမလည္း ဖခင္နဲ႔အတူ ယာေတာသြားဖို႔ အဆင္သင့္ျပင္ဆင္ျပီး ထမင္းၾကမ္းစားၾကသည္။ သူတုိ႔သားအဖတစ္ေတြ ထမင္းၾကမ္းစားေနတုန္း မယ္ေအးလွက မ်ဳိးေစ႔ေတာင္းမွာ မ်ဳိးေစ့ထည့္ရင္းက

“ကိုဘေမာင္ ႏွမ္း ဘယ္ေလာက္ထည့္လိုက္ရမတုန္းေတာ့ မႏွစ္က ေလးဗူးက်ဲတာ နဲနဲပါးသလားလို႔ ပဲစင္းငံုကေတာ့ တစ္ျပည္ထည့္လိုက္မယ္ ႏွမ္းကိုလည္း ဒီႏွစ္ ေျခာက္ဗူးေလာက္ေတာ့ ထည့္လုိက္မယ္ေတာ္ ၾကည့္ျပီးပက္ေပါ့။ သမီးေအးမိ အေမ ပဲလက္ေကာက္ေစ့နဲ႔ ဖရံုေစ႔ေလးေတြထည့္ေပးလိုက္တယ္ ယာခင္းေျမာက္စပ္က ရွားပင္ေျခာက္ၾကီးနားမွာ စိုက္ထားလိုက္ေနာ္”
“ကိုယ့္ယာခင္းနားဆုိေတာ့ ေရာက္တဲ႔အခါ လြယ္လြယ္ခူးစားလို႔ရတာေပါ့..”
မ်ဳိးေစ့ထည့္ေပးရင္းက သမီးျဖစ္သူကို မွာၾကားေနသည္။ အားလံုး နံနက္စာ ထမင္းၾကမ္းစားေသာက္ျပီးေတာ့ မယ္ေအးလွက ကိုဘေမာင္ ထြန္းရွဥ္းေကာက္ရာတြင္ ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးရျပန္သည္။ ထြန္ရွဥ္းေကာက္ျပီးေတာ့ သားျဖစ္သူေထြးေမာင္က ထြန္ရွဥ္းကိုေမာင္း သမီးျဖစ္သူ ေအးမိက မ်ဳိးေစ့ေတာင္းကို ရြက္လို႔ ကိုဘေမာင္တို႔ သားအဖသံုးေယာက္ ယာေတာကို ယာက်ဲထြက္သြားၾကေတာ့သည္။

တန္ဖိုးၾကီး ပစၥည္းေတြ ကင္းတဲ႔ အညာမီးဖုိေခ်ာင္(photo from google)
သူတုိ႔ေတြထြက္သြားေတာ့ အိမ္မွာက်န္ခဲ႔တဲ႔ မယ္ေအးလွက အငယ္ဆံုးေကာင္ ဖိုးသစ္ကို အိပ္ယာမွ ႏိႈးလုိက္သည္။ ဖိုးသစ္က အိမ္မွာအငယ္ဆံုးမို႔ အိပ္ယာထအျမဲေနာက္က်တတ္သည္။ ဖိုးသစ္အိပ္ယာထျပီး မ်က္ႏွာသစ္ ေက်ာင္းသြားဖို႔ ျပင္ဆင္ျပီးေတာ့ သားအမိႏွစ္ေယာက္အတူတူ ထမင္းၾကမ္းစားၾကသည္။ မယ္ေအးလွတစ္ေယာက္လည္း ရြာဦးေက်ာင္းက တုန္းေခါက္ကတည္းက အိပ္ယာမွထျပီး လုပ္လိုက္ရတာ အခုမွပဲထိုင္ရေတာ့သည္။ ဒါလည္း ၾကာၾကာထိုင္ရမည္ မဟုတ္။ နံနက္စာ စားျပီးျပန္ေတာ့ ေန႔လည္စာ အတြက္ ခ်က္ဖို႔က်န္ေသးသည္။ သားအမိႏွစ္ေယာက္ ထမင္းစားျပီးေတာ့ ဖုိးသစ္လည္း ေက်ာင္းသြားဖို႔ လြယ္အိတ္ကို ေကာက္လြယ္ျပီး ေက်ာင္းသုိ႔ထြက္ခဲ႔သည္။

Monday, June 13, 2011

အလည္ခရီးမွ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုေလးမ်ား

အရင္ပို႔စ္မွာ စာေတြနဲ႔မုိ႔ ဓာတ္ပံုေလးေတြ သိပ္ျပီးမထည့္လိုက္ရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဓာတ္ပံုေလးေတြပဲ သီးသန္႔ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အရုပ္ျပတိုက္မွာက ကင္မရာယူခြင့္မရပါဘူး။ ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားေပးရင္ေတာ့ ရိုက္ခြင့္ရမွာေပါ့။ အရုပ္ေလးေတြကေတာ့ ေရွးက်တာကလြဲလို႔ တျခားထူးထူးျခားျခား မရိွပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီက ဘုရားပြဲေစ်းမွာေရာင္းတဲ႔ အိုးပုတ္၊ခ်ဳိးရုပ္ ေလးေတြလိုပဲ ရႊံ႕နဲ႔လုပ္ထားတာ ပံုစံမ်ဳိးစံု၊ အေရာင္မ်ဳိးစံုေပါ့။  ဓာတ္ပံုထဲမွာ မပါလုိ႔ ေျပာျပတာပါ။ ကဲ ေအာက္ကဓာတ္ပံုေလးေတြ ကေတာ့ လွ်ပ္တစ္ျပတ္ ရိုက္ခ်က္ေလးေတြေပါ့။ ၾကည့္ရႈ႕အားေပးသြားပါအံုးေနာ္။

 ဘုရားေက်ာင္းကို အေ၀းမွလွမ္းျမင္ရတဲ့ပံုပါ


 ဘုရားေက်ာင္းေပၚတက္တဲ့လမ္းပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က တျခားလမ္းကေန ပတ္ျပီး တက္ခဲ့ပါတယ္။


စားေသာက္ဆုိင္ေရွ႕တစ္ေနရာ

 ဒီေနရာေလးကက သူတုိ႔ေတြ ဓာတ္ပံုလာရိုက္တဲ႔ေနရာပါ။ ရႈ႕ခင္းသာ သေဘာမ်ဳိးေပါ့ဗ်ာ။
 ျပံဳးေပ်ာ္ၾကည္ႏူးေနၾကတဲ့ သတုိ႔သားနဲ႔သတုိ႔သမီး။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ဓာတ္ပံု၀ိုင္းရိုက္တယ္ဆုိတာကို ေျပာခ်င္လို႔ထင္တယ္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို ဓာတ္ပံုအတင္းရိုက္ခိုင္းတယ္။ သူတုိ႔ကင္မရာသမားကလည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို ျပန္ရိုက္ေပးေသးဗ်ာ။ ဒီအခ်ိန္ေလာက္ဆုိ သတင္းစာထဲမ်ား ပါျပီလားမသိဘူး။

 ဒါကေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းေရွ႕က ရုပ္ထုပါ။

ခ်ဲဂဏန္းေပးေနတာထင္တယ္ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ေနာ္။
 အေပၚကပံုက ဘုရားေက်ာင္းထဲကပံုပါ။ အထက္နားေလးက သံုးပံုက သူတုိ႔ ဘုရားရယ္၊ ဘုရားသားေတာ္ရယ္၊ ဘုရား၀ိညာဥ္ရယ္ပါတဲ႔။ သံုးေယာက္မဟုတ္ပါဘူးတဲ႔။ တစ္ေယာက္ထဲပါပဲ။ စရိုက္သံုးမ်ဳိး ရိွတယ္ေျပာတာလို႔ထင္တာပဲ။ ဆရာမကေတာ့ ေနကို ဥပမာေပးေျပာတယ္။ ေနက တခုတည္းေပမဲ႔ အလင္းေရာင္ေပးတယ္၊ အပူဓာတ္လည္းေပးတယ္၊ အဲ့ဒီသေဘာပဲတဲ႔ဗ်ာ။
ဒီပံုကေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းထဲက ဘုန္းၾကီးေတြပါ။ ႏွစ္ေယာက္ ဘာေတြေျပာေနလဲေတာ့ မသိပါဘူး။ မသိမသာေလး လွမ္းရိုက္လာတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားတဲ႔ေက်ာင္းက ဘုန္းၾကီးေတြပဲ ေနတာတဲ႔။ မယ္သီလေတြပဲ ေနတဲ႔ေက်ာင္းလည္းရိွတယ္ေျပာတယ္။ သူတုိ႔ေတြအေၾကာင္းကလည္း စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတယ္ဗ်။ သူမ်ားကို အကူအညီမေတာင္းဘူးတဲ႔ သူ႔တုိ႔ဘာသာပဲ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ၾကတယ္ေျပာတယ္။ စိုက္ပ်ဳိးလို႔ရတာကေန ေရာင္းခ်ျပီး စားဖို႔၊၀တ္ဖို႔နဲ႔ လိုအပ္တဲ႔အသံုးအေဆာင္ကို ၀ယ္ၾကတယ္တဲ႔။ လည္ပင္းမွာ ေရႊေရာင္လက္၀ါးကပ္တုိင္ ဆြဲထားတဲ့ ဘုန္းၾကီးေတြလည္း ေတြ႔ခဲ႔ေသးတယ္။ သူတုိ႔ကေတာ့ ရာထူးၾကီးၾကီးေတြ ျဖစ္မွာေပါ့။