Pages

Friday, September 1, 2017

ရြာအျပန္ ေတာလည္တေခါက္

ေက်ာင္းပိတ္ရက္ရြာျပန္တုန္း မေရာက္တာၾကာတဲ့ ေတာင္ရိုးေပၚကို ေရႊကူသန္ (ေလာက္ေသရြက္)ခူးရင္း မိႈရွာရင္း
ေတာင္ရိုးေပၚေရာက္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္ရြာျပန္တဲ့အခ်ိန္ကမိႈ တုန္းတဲ့အခ်ိန္မို႔ မ်ဳိးစံုေအာင္မရေတာ့ဘူး။ ေလာက္ေသရြက္
ခူးရင္း မရမက မိႈရွာတာ အေဖာ္လုိက္ေပးတဲ့အစ္မက ေတာကၽြမ္းေတာ့ မိႈတခါခ်က္ေလာက္ရေသးတယ္။
ေလာက္ေသရြက္ကေတာ့အမ်ားၾကီးပဲ ေတာထူလို႔ ျခင္ေတြကိုက္တာနဲ႔ ျမန္ျမန္ျပန္လာခဲ့တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့
ညေနစာအတြက္ ေလးေလးက မိႈ ကို ပင္စိမ္းအုပ္ျပီးငရုတ္သီးစပ္ေၾကာ္ေပးတယ္။ မစားရတာၾကာေတာ့စားလို႔ေကာင္း
တာထမင္းကိုထည့္လို႔မႏိုင္ဘူး။

 ရြာအေနာက္ဘက္က ျပန္ဆည္ထားတဲ့ ကန္ နဲ႔ တိမ္ဖံုးေနတဲ့ ပုပၸားေတာင္

 မိႈ ရွာရင္း ဓာတ္ပံုရိုက္
 အဲ့ဒီေက်ာက္တုံးေတြၾကားထဲ ေတာင္ေျခကေနျပီး တက္လာတာ မိႈ လိုခ်င္တဲ့ ေဇာနဲ႔ ေမာလို႔ ေမာမွန္းမသိဘူး
 အခုလို မိႈ ေလးေတြ႔ေတာ့ အေမာေျပေရာ :) အနီေရာင္ကို မယ္သီလ မိႈ လို႔ ေခၚတယ္
 မိႈ အ၀ါကိုေတာ့ ကိုရင္ မိႈ တဲ့ သူက စားလို႔ ပိုျပီး ခ်ဳိ တယ္ ည တုန္းကမွေပါက္တာဆုိေတာ့ လတ္ဆတ္ေနတာပဲ
 ေဟာ့ဒီမွာ ေနာက္တပြင့္ က်ေနာ္က မိႈ နီေလးေတြပဲေတြ႔တယ္
 ေရႊကူသန္ရြက္ ေခၚ ေလာက္ေသရြက္ လဘက္ေျခာက္လုပ္ေသာက္တာ ဌာနေရာက္ေတာ့ 
က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ့ ဆရာဆရာမေတြကို ေပးေသာက္လိုက္တယ္ :)tr
ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္ခူးတာ အရြက္ေတြအမ်ားၾကီးရခဲ့တယ္ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အဖြားက အရြက္ေျခြတာ ခြဲ ေတာင္း တလံုး
အျပည့္ ဓာတုေဗဒသမားဆုိေတာ့ ေနပူမလွန္းဘဲ အရိပ္ထဲမွာပဲအေျခာက္ခံျပီး ေက်ာင္းကိုသယ္ခဲ့တယ္။

က်ေနာ္ဘေလာ့ခ္ ျပန္ေရးလို႔အဆင္ေျပျပီမို႔ ပို႔စ္အသစ္ေလးေတြမၾကာမၾကာျပန္တင္ႏိုင္ေတာ့မယ္ဗ်။ခ်စ္စြာေသာညီအစ္ကို
ေမာင္ႏွမေတြကိုမ်ွေ၀စရာေတြအမ်ားၾကီးပဲ။ အားလံုးကိုယ္စိတ္ႏွ္စ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစဗ်ာ။
အားေပးမႈကိုေလးစားလ်က္
ေရႊညာသား

Monday, August 21, 2017

တတိယ​အၾကိမ္ ျပည္ပခရီး

ေပ်ာ္ရမွာ မေနရ ေတာ္ရာမွာေနရ ဆုိတဲ့စကားက က်ေနာ့္အတြက္အမွန္ပဲျဖစ္ေနသလားမေျပာတတ္ပါဘူး။
တကယ္ဆုိအေမ့အိမ္မွာအတူတူေနခ်င္တာ၊ဆယ္တန္းေအာင္ျပီးကတည္းက ပညာေရးေၾကာင့္အိမ္နဲ႔ခြဲျပီး
ၿမိဳ႕ေပၚေရာက္လာတာ။အဲ့ဒီပညာေရးေၾကာင့္ပဲၿမိဳ႕ကေနတဆင့္တုိင္းတပါးကိုထပ္ေရာက္ခဲ့ျပန္တာအခုတၾကိမ္ဆုိ
တတိယအၾကိမ္ေရာက္လာခဲ့ျပီ။တကယ္ေတာ့ပညာေတာ္သင္ဆုရဖုိ႔ဆုိတာ၀န္ထမ္းေလာကမွာေတာ္ေတာ္မလြယ္
လွပါဘူး။အခုေနာက္ပိုင္းကိုယ္တိုင္ခ်ိတ္ဆက္လို႔ရရင္သြားခြင့္ျပဳလို႔အရင္ကထက္အခြင့္အလမ္းပိုမ်ားလာေပမဲ့
သြားတဲ့သူသိပ္မရွိသေလာက္ပါပဲ။

အစိုးရခ်င္းခ်ိတ္ဆက္ျပီးေခၚတဲ့ပညာသင္ဆုအမ်ားစုကလည္းကိုယ္ေတြဆီေရာက္တဲ့အခ်ိန္ဆုိသတ္မွတ္ရက္ကပ္
ေနမွဘာမွျပင္ဆင္ခ်ိန္မရေတာ့မွေရာက္လာတာမ်ားတယ္။တကယ္ေရာက္လာေတာ့လည္းကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့
ဘာသာရပ္နယ္ပယ္ျဖစ္ေနေတာ့ရလိုရျငား၀င္ေျဖမိတယ္။ကံေကာင္းတယ္ပဲဆုိရမလားမသိဘူးအစမ္း၀င္ေျဖရင္း
ပါပါသြားတာ။အခုတစ္ေခါက္လည္းပညာသင္ေခၚလို႔၀င္ေျဖလိုက္တယ္ေရးေျဖႏႈတ္ေျဖကေနတဆင့္ျပီးတဆင့္
စစ္ထုတ္လိုက္တာအဂၤလိပ္စာစစ္တဲ့အခ်ိန္မွာတခ်ဳိ႕ျပဳတ္၊အင္တာဗ်ဴးမွာျပဳတ္နဲ႔ကိုယ္အလွည့္ဘယ္ေတာ့မ်ားေရာက္
လာမလဲစိတ္ပူရင္းေမွ်ာ္ရတာေတာ္ေတာ္ေမာတာပဲ။လူႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ကေနစစ္ရင္းစစ္ရင္းနဲ႔ေနာက္ဆံုး
ဆန္ကာတင္ ၇ ေယာက္စာရင္းမွာကိုယ့္နာမည္ပါလာေတာ့၀မ္းသာရျပန္တယ္။

အိမ္ကအေမကေတာ့ဒုတိယတစ္ေခါက္ျပန္လာကတည္းကစိတ္ပူရလြန္းလို႔ေနာက္ထပ္မသြားရေတာ့ဘူးဆိုျပီး
ေျပာရွာတယ္။အင္းပါအေမရယ္ အေမရိကန္တုိ႔ အဂၤလန္တုိ႔လိုႏိုင္ငံမ်ဳိးဆုိရင္ေတာ့သြားခ်င္ေသးလို႔ရယ္စရာစရင္း
အခုရတဲ့အာဆီယံပညာသင္ဆုကိုတိတ္တိတ္ကေလး၀င္ေျဖတယ္။အေဖကေတာ့ပညာေရးကိုတီးမိေခါက္မိရွိေတာ့
ငယ္တုန္းသြားရတာသြားသာသြားပဲ။ေျဖတာကိုအေဖ့အသိေပးျပီးအေမ့ကိုစိတ္ဆင္းရဲမွာစိုးလို႔မေျပာခိုင္းဘူး။ေနာက္ဆံုး
တကယ္သြားရမယ္ဆုိေတာ့မွဖြင့္ေျပာျပီးေတာ္ေတာ္ေလးကိုႏွစ္သိမ့္ရတယ္။အေမရယ္မိန္းခေလးေတြေတာင္သြားေန
ၾကတာက်ေနာ့္ကိုဘာလို႔စိတ္မခ်တာလဲေမးေတာ့စိတ္ပူရလြန္းလို႔ကလြဲျပီးဘာမွမေျပာဘူး။

ဒီလိုနဲ႔အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာကိုတဆင့္ခ်င္းသည္းခံေက်ာ္ျဖတ္ျပီးတဲ့ေနာက္ထိုင္းႏိုင္ငံ Prince of Songkla University
မွာသံုးႏွစ္တာပညာသင္ယူခြင့္ရခဲ့တယ္။အမ်ားအျမင္ေတာ့ဆရာေတာ္ေတာ္ကံေကာင္းတယ္ေပါ့။ကိုယ္တုိင္အျမင္မွာ
အတိတ္က၀ဋ္ေၾကြးျပန္ဆပ္ေနရတယ္ထင္တာပဲ။ဘယ္လိုမ်ားသူမ်ားမိသားစုကိုေ၀းေအာင္ခြဲခဲ့လည္းမသိဘူး အခုေတာ့
ကိုယ္တုိင္အိမ္နဲ႔ခြဲလုိက္ခဏျပန္ဆံုလိုက္ခြဲလိုက္ျဖစ္ေနတာ။ဆယ္တန္းေအာင္ခါစကအေရွ႕ဘက္ရြာကနတ္ကေတာ္
မၾကည္ၾကည္ေျပာတဲ့ ငါ့ေမာင္ကပညာနဲ႔ကမၻာပတ္ရမယ္လကၡဏာ ဆိုတဲ့စကားကိုသာျပန္ၾကားေယာင္ရင္း သူ႔စကား
ေတြမွန္မ်ားမွန္ေနျပီလားေပါ့။

မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ ကံတရားကေရာက္လာေအာင္ဖန္တီးေပးေတာ့လည္းရလာတဲ့အေပၚမွာေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ေနရင္း
သင္ယူရအံုးမွာေပါ့။

အားလံုးကိုေလးစားလ်က္
အညာသား


Saturday, July 22, 2017

​မေရာက္တာၾကာတဲ့ အိမ္သို႔

အားလံုးမဂၤလာပါဗ်ာ
ေရႊညာသားလည္းအိမ္ေသာ့ပိတ္ျပီး ေပ်ာက္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားျပီ
မေရာက္ျဖစ္ေပမဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမအားလံုးကို အျမဲသတိရလ်က္ပါ
အဓိကမလာျဖစ္တာက ဆိုးရြားလွေသာ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္ေၾကာင့္ပါ
မၾကာခင္မွာ ကိုယ့္အိမ္ကိုျပန္လာႏိုင္ေတာ့မယ္ဗ် ျပန္လာဖို႔ေနာက္ထပ္ အခြင့္အေရးတခု
လက္၀ယ္ပိုင္ပိုင္ရေတာ့မယ္။
အားလံုးကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာျပီး ေကာင္းက်ဳိးလိုရာဆႏၵေတြျပည့္၀ၾကပါေစလို႔
က်ေနာ္ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သပါတယ္။

အစဥ္ေလးစားမႈျဖင့္
ေရႊညာသား

Sunday, January 8, 2017

၂၀၁၆ အဆံုးသတ္ နဲ႔ ကံေကာင္းျခင္းအစ ၂၀၁၇


 အေလာင္းေတာ္ကႆပ
၂၀၁၆ ခုႏွစ္ကေတာ့ က်ေနာ္အတြက္အေကာင္းထက္ အဆုိးေတြပဲမ်ားခဲ့တယ္လို႔ဆိုႏိုင္ပါတယ္။
ဘ၀မွာအခက္အခဲဆိုတာကိုအငယ္ေလးကတည္းကရင္ဆုိင္ခဲ့ရတာမုိ႔သိပ္ျပီးမထူးဆန္းေပမဲ့
တကယ္တမ္းၾကံဳလာေတာ့လည္းနည္းနည္းေတာ့တုန္လႈပ္မိပါတယ္။
တကယ္ကိုစိတ္ဖိစီးမႈအမ်ားဆံုးျဖစ္ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေတြပါပဲ။ပညာေရးအတြက္ေရာ၊
မိသားစုအတြက္ေရာလုပ္ငန္းခြင္အတြက္ပါဘက္ေပါင္းစံုကဖိစီးမႈေတြနဲ႔မ်ားခဲ့ပါတယ္။
ၾကံဳေတြ႔လာတဲ့အခက္အခဲမွန္သမွ်ကိုၾကံ့ၾက့ံခံျပီးရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္လည္း
ကိုယ့္ကိုကုိယ္အတုိင္းအတာတခုအထိေက်နပ္ခဲ့တယ္။

အလုပ္ထဲမွာေတာ့ကိုယ္ကသူမ်ားလမ္းေၾကာင္းကိုမလိုက္ခ်င္သူ၊ေခါင္းမာသူတစ္ေယာက္အျဖစ္
အမ်ားကသတ္မွတ္ႏိုင္တဲ့အေျခအေနေလးေတြရွိခဲ့တယ္။ပညာေရးမွာလည္းေရာက္တဲ့ေနရာမွာပဲ
လံုး၀ရပ္တန္႔ျဖစ္ဖို႔စိတ္ကူးမိတဲ့အထိအေၾကာင္းေလးေတြရွိခဲ့တယ္။
မိသားစုအတြက္ကေတာ့သိပ္ျပီးေလးလံတဲ့ဖိစီးမႈမ်ဳိးမဟုတ္ေပမဲ့အိမ္နဲ႔မိဘကိုသံေယာဇဥ္ၾကီးတတ္တဲ့
မိမိပင္ကိုယ္ဗီဇေၾကာင့္ပင္ပန္းတာမ်ဳိးေလာက္ပါပဲ။အေဖနဲ႔အေမ့ရင္ခြင္ကိုျပန္ခိုလံႈရေတာ့အဲ့ဒီဖိစီးမႈေတြ
ေလ်ာ့ပါးသြားတယ္။

ေလာကမွာ အေမွာင္နဲ႔အလင္းဟာအျမဲဒြန္တြဲေနတာမို႔ အေမွာင္ကထာ၀ရမရွိႏိုင္သလိုအလင္းကလည္း
ထာ၀ရမလင္းေနႏိုင္ပါဘူး။၂၀၁၆ မွာအေမွာင္က်ခဲ့တဲ့က်ေနာ္ဘ၀၂၀၁၇ ႏွစ္ဆန္းဆန္းခ်င္းမွာပဲ အာရုဏ္ဦးအလင္းေရာင္ေလးနဲ႔အစျပဳခဲ့တယ္။ ၂၀၁၆ ဟာက်ေနာ္အတြက္ညျဖစ္ခဲ့တယ္ဆုိရင္ ၂၀၁၇ ကေတာ့က်ေနာ္အတြက္က်က္သေရမဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ေန႔သစ္တခုအျဖစ္
ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။

၂၀၁၆ ဒီဇင္ဘာေနာက္ဆံုးရက္မွာဌာနမွဴးဦးေဆာင္ျပီးမံုရြာဘက္ကိုဘုရားဖူးထြက္ျဖစ္တယ္။
ဌာနမိသားစုနဲ႔ျပည္တြင္းမွာပထမဆံုးသြားဖူးတဲ့ခရီးပါ။ဘုရာဖူးမထြက္ခင္ကံစမ္းတဲ့အေနနဲ႔ဆယ္ေစာင္တြဲ
ထီတစ္ေစာင္ထိုးခဲ့တယ္။ေပါက္ဖို႔မေပါက္ဖုိ႔ထက္မိမိရဲ႕ကံအေျခအေနကိုသိခ်င္လို႔ကံစမ္းျခင္းပါ။
ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕တရားေတာ္ေတြနာယူမွတ္သားျပီးေနာက္မွာဘယ္ဟာပဲလုပ္လုပ္
ေလာဘစိတ္သိပ္ျပီးမထားေတာ့ပါဘူး။ဘယ္ေလာက္ေတာ့ရပါရေစလို႔လည္းဆုမေတာင္းေတာ့ပါဘူး။
ဘုရားရွိခိုးျပီးရင္ေတာင္ဆုမေတာင္းျဖစ္တာၾကာပါပီ။ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္တခုအတြက္ထိုက္တန္တဲ့
အက်ဳိးေတာ့နည္းနည္းမ်ားမ်ားရမွာပဲလို႔ယံုၾကည္မိလို႔ဆုမေတာင္းျဖစ္ေတာ့ဘူး။

ဘုရားဖူးျပန္ေရာက္တာ ဇန္န၀ါရီ (၁)ရက္ေန႔ညမွာပါ။ ေနာက္ေန႔မနက္ရံုးတက္ေတာ့က်ေနာ္ထိုးထားတဲ့
ထီလက္မွတ္ကေနတသိန္းဆုေပါက္တယ္လုိ႔သတင္းၾကားရပါတယ္။တသိန္းဆုိတာတကယ္ေတာ့မ်ားတဲ့
ပမာဏမဟုတ္ပါဘူး။သို႔ေသာ္လည္းကိုယ့္ကံေလးအထိုက္အေလ်ာက္နလံထူလာျပီဆုိတာသိလုိက္ရလို႔
၀မ္းသာမိတယ္။ထီဆုိင္က ၅၀၀၀ ႏႈတ္ယူထားလိုက္တယ္။က်ေနာ့္လက္ထဲ ၉၅၀၀၀ လာေပးတယ္။ထီေရာင္းတဲ့
ဦးေလးၾကီးကို ၅၀၀၀ ျပန္ကန္ေတာ့လိုက္တယ္။ဌာနမွဆရာဆရာမအားလံုး ကိုၾကက္သားေပါက္စီ တစ္လံုးစီကုသိုလ္ျပဳလိုက္တယ္။ပိုက္ဆံက်ေနာ္လက္ထဲကိုေရာက္ျပီးျပီးခ်င္းက်ေနာ္စိတ္မွာျဖစ္ေပၚလာတဲ့
ေစတနာေၾကာင့္ကုသိုလ္ျပဳတာကိုခ်က္ခ်င္းလုပ္ျဖစ္သြားတယ္။

အေဖ့အတြက္ မာဖလာ တစ္ထည္၊ အေမအတြက္ ျခံဳထည္အၾကီး တစ္ထည္အမွတ္တရ၀ယ္ေပးျဖစ္တယ္။
အေမကေဆာင္းတြင္းဆိုအေအးေၾကာက္တတ္လို႔အေႏြးထည္ဒါမွမဟုတ္ျခံဳထည္ႏွစ္စဥ္၀ယ္ေပးေနၾကမို႔
ဒီႏွစ္ေတာ့ျခံဳထည္ေကာင္းတာေလး၀ယ္ေပးရလို႔စိတ္ထဲမွာၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္မိတယ္။အေမနဲ႔ဖုန္းေျပာေတာ့
ကိုယ္ျပဳျဖစ္တဲ့ကုသိုလ္ေလးေတြအေၾကာင္းျပန္ေျပာရင္းနဲ႔အေမရယ္ဒီထက္မ်ားတဲ့ဆုမ်ားျဖစ္ခဲ့ရင္
အေဖနဲ႔အေမကိုဒီထက္ေကာင္းတဲ့အမွတ္တရေလးလုပ္ေပးႏိုင္မွာေနာ္လို႔ေျပာေတာ့ လူေလးေနာက္
ထပ္ဆုၾကီးၾကီးေပါက္ပါေစလို႔အေမဆုေတာင္းေပးပါတယ္တဲ့။

ဌာနကအစ္ကိုအစ္မေတြအားလံုးကလည္းေပါက္စီေကၽြးရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ေနာက္ထပ္ထီေပါက္တာေတြ
စီေနပါေစလို႔၀ိုင္းျပီးဆုေတာင္းေပးၾကပါတယ္။အထက္မွာေျပာခဲ့သလိုပဲက်ေနာ္ေလာဘစိတ္နဲ႔ဘယ္ဟာကိုမွ်
မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ပုထုစဥ္လူသားမို႔ရွိသင့္တဲ့ေလာဘေတာ့ရွိေသးတာေပါ့။ ၂၀၁၆ မွာ ရပ္သြားခဲ့တဲ့ဘာသာေရး
လုပ္ခ်င္စိတ္ေတြ ၂၀၁၇ ဆန္းဆန္းခ်င္းျပန္ေပၚလာတယ္။ ပဌာန္းရြတ္တာ၊တရားနာတာ၊တႏိုင္ဘုရားေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္တဲ့စိတ္ေတြျပန္ႏိုးၾကားလာတာလည္းကိုယ္တုိင္
သတိထားမိတယ္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၂၀၁၇ ႏွစ္ဟာက်ေနာ္အတြက္ လုပ္ခ်င္တာေတြလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ ကံေကာင္းျခင္းေတြယူေဆာင္လာတဲ့အခ်ိန္အပိုင္းအျခားေလးတခုျဖစ္မယ္ဆုိတာကိုေတာ့ယံုၾကည္ေနမိတယ္။

လာလည္ၾကတဲ့ အြန္လိုင္းမိတ္ေဆြညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားလည္းက်ေနာ္နဲ႔အတူ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္တႏွစ္လံုး
ကံေကာင္းျခင္းေတြနဲ႔ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကျပီး ေကာင္းက်ဳိးလိုအင္ဆႏၵေတြ ျပည့္၀ၾကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္း
၂၀၁၇ ခုႏွစ္ကို စိတ္သစ္ လူသစ္ ကံေကာင္းျခင္းအသစ္ေတြနဲ႔ စတင္လိုက္ပါတယ္။ ေန႔စဥ္က်ေနာ္ျပဳသမွ် တႏိုင္ကုသိုလ္ေလးေတြကိုလည္း ခ်စ္ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး က်ေနာ္နဲ႔ထပ္တူအမွ်ရၾကပါေစလို႔
အမွ် ေပးေ၀းပါတယ္ဗ်ာ သာဓုေခၚဆုိႏိုင္ၾကပါေစ။

အားေပးမႈကိုအစဥ္ေလးစားမႈျဖင့္
ေရႊညာသား



Tuesday, November 15, 2016

သီတင္းကၽြတ္ ရြာအျပန္

ဒီႏွစ္သီတင္းကၽြတ္ေတာ့ ရြာကိုျပန္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ရြာဘုရားပြဲေန႔ကေက်ာငး္ပိတ္ေသာ္လည္း ေနာက္ေန႔စာေမးပြဲရွိလို႔
မျပန္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ စာေမးပြဲျပီးမွပဲ ဦးေလး ကထိန္ကို ျပန္ျဖစ္တယ္။ ကထိန္ျပီးေတာ့ ငါ့သေရာက္နယ္ကသူငယ္ခ်င္း
ရြာကိုအလည္လိုက္သြားတယ္။ ပထမႏွစ္ကတည္းကအတူတူတက္လာတာ အလုပ္ရေတာ့လည္းအတူတူရုရွားသြား
ေတာ့လည္းအတူတူ။ေက်ာင္းကတည္းကငယ္ေပါငး္ၾကီးေဖာ္ဆုိလို႔အနားမွာသူတစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္။သူ႔ရြာကိုလည္း
ၾကားဖူးေပမဲ့ မေရာက္ဖူးလို႔ ဒီႏွစ္ေတာ့ေရာက္ေအာင္သြားခဲ့တယ္။ တနယ္တေဒသဆီ ျမင္ရတာေတြကေတာ့မတူဘူး။
ေနာက္ေတာ့မွ ဗဟုသုတေလးေတြျပန္ေရးအံုးမယ္။

ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ရြာျပန္တုန္း မွတ္တမ္းေလးေတြပံုတင္ခ်င္လို႔ ဒီႏွစ္မိုးေတြကေကာင္းေတာ့ ဘယ္နားၾကည့္ၾကည့္
စိမ္းစိုေနတာပဲ။စပါးခင္းေတြမ်ားေကာင္းလြန္းျပီး အဆံမေအာင္ခင္လဲကုန္လို႔ လယ္သမားေတြျငီးေနၾကတာ ဒီႏွစ္ေတာ့
မိုးေကာင္း ထမင္းငတ္ ျဖစ္ပါျပီတဲ့။မိုးကလည္းရြာလိုက္တာဆုိတာ အညာသားရန္ကုန္ဆင္းခ်င္တာေတာင္ ေခ်ာင္းေရစီး
ျပီးရြာမွာေသာင္တင္ေနလို႔ မသြားလိုက္ရဘူး။ ညျပန္မယ္ေျပာလိုက္ မိုးရြာလိုက္ မနက္ေခ်ာင္းေရစီးလိုက္နဲ႔ သံုးရက္တိတိ
ေစာင့္ခဲ့ရတယ္။ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရြာခ်င္ရြာ ျပန္မယ္ဆုိျပီး မိုးအုံ႔ေနတဲ့ၾကားက ထလာလိုက္တာ က်ဳပ္လည္းရြာျပင္ေရာက္
ေနလည္းအပူ က်ဳပ္ကိုမ်ားျငိဳးျပီးရြာေနသလားမွတ္ရတယ္။ေလးေလးေတြကေတာ့ မိုးရြာေလၾကိဳက္ေလ တခါတေလေပၚ
လာတဲ့သူတုိ႔တူေတာ္ေမာင္ကို တ၀ၾကီးျမင္ခ်င္ၾကလို႔။

အေမၾကီးကျပန္မယ္ဆုိေတာ့သူစုေဆာင္းထားတာေလးေတြဟိုဟာနည္းနည္းဒီဟာနည္းနည္းအထုပ္ၾကီးအထုပ္ငယ္နဲ႔
ထုတ္လာတာ ခဏေနျပန္လာအံုးမွာဆုိေတာ့ အရင္တေခါက္ကလည္း အဲ့ဒီလိုေျပာသြားတာအခုမွျပန္ေပၚလာတာပဲတဲ့
လူၾကီးေတြမ်ားမွတ္ဥာဏ္ေကာင္းလိုက္တာကိုယ္ေျပာတာကိုေသခ်ာမွတ္ထားလိုက္ေသး။ေပးတာေတြအေတာ္အသင့္
ယူအဘနဲ႔အေမၾကီးကိုကန္ေတာ့ျပီးျပန္လာခဲ့တယ္။

ႏိုင္ငံျခားကျပန္ေရာက္ကတည္းကဌာနမွာအလုပ္ရွိေသာ္လည္းကိုယ့္ေျမကိုယ့္ေရမွာအစားအေသာက္ေရာစိတ္ေရာ
ကိုယ္ပါခ်မ္းသာေတာ့လူကလည္း၀လာတာသိသိသာသာပဲ။ရြာကျမင္တဲ့သူတုိင္းကဒီတစ္ေခါက္၀တယ္ေနာ္ဆုိတိုင္း
ေျဖရတာအေမာ။တကယ္၀ေနတာမေကာင္းမွန္းေတာ့သိတယ္ဒါေပမဲ့ပိန္ေအာင္ကမလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး။အဓိကကေတာ့
စားတာမ်ားျပီးလႈပ္ရွားမႈနည္းေတာ့ဗိုက္ေခါက္ေတြတက္လာတာ။အေမကေတာ့သူ႔သားနံပိန္၀လာလို႔သေဘာေတြက်
ေနတာေပါ့။၀ိတ္ေလွ်ာ့အံုးမယ္ အရင္လုိေလး က်စ္က်စ္လစ္လစ္ေလးျဖစ္ေအာင္ :)

စကားေတြမ်ားေနတာပံုေတြျမင္ရမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး ေနာက္မွေလထပ္ရွည္ေတာ့မယ္ေနာ္ အခုေတာ့ရြာကပံုတခ်ဳိ႕
ၾကည့္သြားၾကအံုး။ကထိန္ထမင္းေကၽြးတာ ဦးဇင္းဘုန္းဘုန္းေတြ ဆြမ္းဘုန္းေပးတဲ့နား ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးေနလို႔
၀က္သားတံုးၾကီး လက္သီးဆုပ္သ႑ာန္ကိုမရိုက္ခဲ့ရဘူး။အေ၀းကေနပဲလွမ္းဆြဲခဲ့တယ္။

သိမ္ နဲ႔ ရြာဦးေစတီေတာ္မ်ား

ညီ ဦးဇင္း သိမ္ထပ္မွာ သိမ္ဆင္းေလာင္းေနတဲ့ အေမနဲ႔ ေဆြမ်ဳိးတစု
ေရာင္စံုပလပ္စတစ္ေတြေနရာယူလာေတာ့ ေတာဓေလ့စားပြဲခံု၀ိုင္းေတြ အနားယူရျပီ
ကထိန္တရားနာပရိတ္သတ္
 ရြာေျမာက္ဘက္က ရင့္မွည့္ခါနီး စပါးခင္းေတြ



ထန္းပင္ေတြေနာက္က တိမ္ခေမာက္ေဆာင္းေနတဲ့ ပုပၸားေတာင္
၀က္မလြတ္ဆိုလား တဖီးကို ၉၀၀ က်ပ္ ေရာင္းရတယ္တဲ့ ငွက္ေပ်ာခင္းရွင္ေတြ လက္ဖ်ားေငြသီးတဲ့ သီတင္းကၽြတ္လ :)
ေက်ာက္ဖရံုသီးေတြလည္း ေပါေနတာ ထိုင္၀မ္သီးဆုိလားပဲ

က်န္တဲ့ပံုေတြ ေနာက္တပိုင္းမွာထပ္တင္ေပးမယ္ဗ်ာ....အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
အားေပးမႈကိုအစဥ္ေလးစားလ်က္
ေရႊညာသား